Kiepska jakość nowych płyt.

[zielmar]

Jakość tłoczenia to jest jakaś masakra, są chlubne wyjątki ale z moich zakupów to prawie 1/4 leci na wymianę. Ostatnio zakupiłem płyty m.in. Greenday, The Cranberries, AC/DC (3 albumy). Dwa pierwsze wydawnictwa trzaski i smażenie nawet po myciu, odesłane na wymianę i te które wróciły są trochę lepsze, na tyle że nie przeszkadza w słuchaniu.
Najgorzej wygląda moim zdaniem sprawa płyt w kopertach papierowych, zazwyczaj są jakieś trzaski i smażenie.
Wydawało mi się, że prawie 100 lat od wynalezienia tego formatu muzycznego można by oczekiwać, że jakość tłoczenia jest dopracowana do perfekcji a tu takie kwiatki co rusz obalają tą opinię.

[Wojtek]

Ja od dawien dawna nie kupuję wznowień starych albumów. Nie ma to sensu, z nielicznymi wyjątkami.

[daru0105]

Ja od dawien dawna nie kupuję wznowień starych albumów. Nie ma to sensu, z nielicznymi wyjątkami.

Tych wyjątków jest wiele. W jazzie bardzo dużo
Trzeba wiedzieć które i niestety zapłacić dużo.
No, ale przecież wiesz
Powiedziałbym, że to nie są nieliczne wyjątki.

[Wojtek]

Powiem inaczej - "dużo" to subiektywna ocena w tym wypadku
Jak ktoś kupuje głównie nowe "drogie" i śpi spokojnie to tego nawet nie odczuje.
Kiedyś też tak miałem

[gentile]

Chyba zbyt optymistycznie zakładasz że większość kupujących odtwarza na jakimś SL1200GR z Haną ML zamiast jakimś marketowym plastikowym paździerzem

Chyba. Ja mam tylko zwykły vintage SL-1500 z podstawową i hejtowaną rytualnie 2M Red i wszystko słychać. Nota bene podobają mi się te DJ skie decki Technicsa jak diabli. Sam się zastanawiałem czy takiego nie nabyć ale skatowanego z drugiej ręki to chyba nie ma sensu do domowego odsłuchu. A brzmieniowo pewnie podobnie. Sorry za OT

[Felix1988]

Wydawało mi się, że prawie 100 lat od wynalezienia tego formatu muzycznego można by oczekiwać, że jakość tłoczenia jest dopracowana do perfekcji

Nie wiem od kiedy jesteś w temacie, ale zapominasz, że po roku 1990 winyl poszedł w odstawkę. Z majorsów chyba tylko EMI wciąż tłoczyła LP's, dzięki czemu mam płyty Iron Maiden, Pink Floyd czy Marillion z tych lat. Gdyby nie te mniejsze, głównie punkowe i metalowe, (sceny tanecznej, techno, etc., tu nie przytaczam, bo nie mam wystarczającej wiedzy, nigdy tego nie słuchałem, ale winyl też tam funkcjonował) wytwórnie, to na przełomie wieków tego nośnika praktycznie nie byłoby w sprzedaży. Były też niezależne, totalnie niezależne produkcje, np. 7" wydawane własnym sumptem, nawet bez klejonych kopert, bo drukarnie tego nie ogarniały. Nie podchodź więc do tematu w sposób, że przez ten cały czas ktoś to dopracowywał, unowocześniał, etc. Po roku 2010 winyl zrobił się modny, różne hipstery zaczęły "kolekcjonować" płyty, więc znowu ruszyła większa produkcja. No i ceny poszły w górę, co naturalne. Obstawiam, że przy obniżonych standardach produkcji, szczególnie w aspekcie kontroli jakości, tak więc efekty są niestety i widoczne, i słyszalne. Dlatego uważam, że nikt przy zdrowych zmysłach, mając wybór pomiędzy stanem ex klasyka z epoki, a współczesnym wznowieniem, nie sięgnie po tę drugą opcję. Zdaję sobie też jednak sprawę, że kupowanie starych płyt w ładnych stanach to obecnie drogie hobby, więc jeśli ktoś dopiero zaczyna, a myśli o zgromadzeniu chociaż kilku setek tych, powiedzmy, podstawowych tytułów, to tanio nie będzie i taka reedycja jest tu jakąś alternatywą. Coś za coś. Nie jest też jednak tak, że ta drożyzna to współczesny wynalazek - kto pamięta czasy sprzed transformacji ustrojowej, ten doskonale wie, że na giełdach, w komisach czy choćby w warszawskich sklepach też tanio nie było. Ale zaciskało się zęby i się kupowało, bo to muzyka była najważniejsza

[winylowy_luke]

rytualnie

I w pełni zasłużenie! Załóż igłę Blue i sam się przekonasz skąd ten hejt.

[winylowy_luke]

A co do samego wątku. Trzeba wiedzieć co kupować a czego unikać. To jest prawdziwe pole minowe, bardzo łatwo wtopić. Ale są na szczęście bezpieczne przystanie gdzie dbają o jakość (BN Tone Poet i Classic, Craft OJC, AP, Rhino HF i Reserve, Impex, Speakers Corner, MoFi i pewnie kilka innych). Ale każdy z tych labeli bierze extra właśnie za jakość. Ja się na nich jeszcze nie zawiodłem - no może poza zakłamanym MoFi - ale jakość wykonania ich produktów jest wciąć top.
Natomiast główni gracze tacy jak Universal, Sony, Parlophone i inni - tutaj cytując klasyka: "jak trzeba to można, ale jak nie trzeba to lepiej gdzie indziej"