Zakupy płytowe (temat ogólny)

[arturxyz]

ROB ZOBIE
THE GREAT SATAN Lp

[daru0105]

Z dzisiejszej giełdy lokalnej. Radom M1. Podobno objazdowa największa w Polsce. Niestety ceny moco zawyrzone. Biznes wygrywa z kolekcjonerstwem i miłością do muzyki. Coraz mniej kupuję płyt na tej giełdzie , która jest dwa razy w roku. Na znanych portalach z winylami jest taniej. Znalazłem gościa z w miarę normalnymi cenami. I coś się wybrało, bo skoro jestem na tej giełdzie to coś wezmę. Ale to już nie ta radocha co 5-8 lat temu. Niestety drożyzna zabija te giełdy. Ludzi przez to coraz mniej

[Wojtek]

Niestety ceny moco zawyrzone.

Niestety drożyzna zabija te giełdy.

Tyle lat płyty zbieram i jeszcze nie spotkałem się żeby ceny giełdowe w PL kiedykolwiek "wygrały" z cenami z neta, jeśli patrzymy głównie na stoiska zawodowych handlarzy. Tych co ściągają towar hurtem i od razu leci na opyl, a nie że "a tego i tamtego już nie słucham to puszczę dalej".
Na tym ten wic polega że jest zrzuta za stoisko i trzeba z odpowiednio wysoką marżą towar opylić.

Absolutny hit - lokalna giełda, stoją sobie kartony z płytami, cen brak, pytasz gościa po ile to czy tamto.
Sięga po telefon, sam sprawdza po ile stoi na discogs czy innym allegro, dolicza marżę i mamy rezultat

Te ekipy raczej liczą na przygodnych zakupowiczów, a nie zatwardziałych weteranów co mogą jakkolwiek zweryfikować wartość.

Druga rzecz - jak wtopisz za relatywnie wysoką cenę to potem nie bardzo masz już kogo ścigać za to

Ten Zabriskie to jakaś "nice price" reedycja z 80s chyba.

[Felix1988]

Niestety ceny moco zawyrzone.

Niestety drożyzna zabija te giełdy.

Tyle lat płyty zbieram

Rzeczywiście, ceny na giełdach, a nawet u handlarzy na pchlich targach są coraz bardziej zawyżone. Czasem nawet totalnie kosmiczne. Nie zmienia to jednak faktu, że płyty u nas ZAWSZE były drogie, szczególnie zachodnie, zwłaszcza pieczątki, tak więc nie ma co na to narzekać. Lata 70. i 80. znam z autopsji, wcześniejsze z opowiadań rodziców. Matka w roku 1966 dorabiała przez miesiąc jako lekarz obozowy czy kolonijny, nie pomnę. Zarobiła tyle, że starczyło na dwie używane, zachodnie płyty, które mam do dziś. Zapłaciła 600 zł, czyli w zaokrągleniu połowę ówczesnej pensji babci, pracującej w szkole jako bibliotekarka i zarabiającej jakieś 1000 zł. Tak więc osobiście nie narzekam na ceny, bo to i tak niczego nie zmieni. Na giełdach kupuję coraz mniej, szukam okazji i nie ukrywam, że trafia się ich naprawdę dużo, od płyt w tzw. gabeciach po 4 zł (LP i CD, single i kasety są po 2 zł) do kupowanych okazyjnie (wyprzedaż kolekcji z lat PRL albo przywożonych z Niemiec) bądź hurtowo w dużych zestawach, czasem za ciut lepszą flaszkę, czyli maksymalnie 200-300 zł. W pewnym sensie rozumiem też handlarzy, bo nikt nie będzie się tłukł ileś kilometrów bez zarobku, ale np. polskie licencje z lat 80. po 100-150 zł (New Order, Atomkraft z Tonpressu, metalowe licencje Pronitu z Mausoleum) to zdecydowana przesada.

[daru0105]

Niestety ceny moco zawyrzone.

Niestety drożyzna zabija te giełdy.

Ten Zabriskie to jakaś "nice price" reedycja z 80s chyba.

Tak. Bardzo tanio policzył. Kupiłem z sentymentu do gościa. Jest w porządku, nie wciska kitu, zna się. Był na wielu koncertach rockowych za granicą. Lubię z nim pogadać. Poznałem go z 5 lat temu tu na giełdzie jak kupowałem od niego 2 płyty Riverside. Jest prawie niewidomy Chciał mi sprzedać jedną płytę Marillion. Ale pomylił się i nie tą zabrrał z domu. Uświadomiłem, mu że to nie ta co chce sprzedać. Podzziękował, schował i przyznał, że akurat tej nie chce sprzedać. Co roku u niego kupuje przynajmniej jedną płytę. To juź rytułał się stał.

Mnie się wydaje, że ceny przed pandemią były na giełdach zdecydowanie w lepszym stosunku do alle czy discogs. Teraz to już przesada. Chodzę na giełdę bo lubię. Pogadać, wiele znajomych przychodzi. Jakm kupowałem kiedyś i z 10, płyt takmteraz tylko dwie , trzy. Ale tak z sentymentu. No i zawsze jest jakiś zespół zaparaszany. A pózniej w lokalnym klubie koncert, tylko na specjalne zaproszenia. Zawsze jestem. WE tamtym roku była Kobranocka a wczoraj Closterkeller . A niech to to ja z Anji Orthodox. , taki stary już jestem

[mrcnoos]

Anji

Gratuluję Darek fotosa. Szczególnie, że Anja jest koszulce moich ulubionych Stranglersów
A co do giełd... faktycznie, oszaleli z tymi cenami... niektórzy wręcz odpychają jak się widzi ile sobie życzą z popularne i ciągle dostępne tytuły...

[Bart_S]

hej, zna ktoś ten album?

Live at LA Sports Arena, 1975.
jakiś bootleg "uoficjalnili", podobnie jak koncertowa DSOTM, Live at Wembley 1974?

[Bart_S]

dobra, już mam:

Album Pink Floyd „Live from the Los Angeles Sports Arena, April 26th, 1975” ukazuje legendarny zespół w okresie ich dynamicznego rozwoju. Sukces „The Dark Side of the Moon” wyniósł Pink Floyd z pozycji niezwykle popularnej brytyjskiej grupy do rangi jednego z największych zespołów rockowych na świecie. Od tego momentu ich koncerty odbywały się już na arenach i stadionach. Trasa „Wish You Were Here Tour” została ogłoszona na początku marca 1975 roku, zaledwie miesiąc przed jej rozpoczęciem.
Bilety na koncerty rozeszły się natychmiast, bijąc rekordy sprzedaży - w tym w Los Angeles Sports Arena, gdzie w ciągu jednego dnia sprzedano wszystkie 67 000 biletów na cztery zaplanowane występy. Dodanie piątego koncertu, oznaczające niemal rezydencję zespołu, również zakończyło się wyprzedaniem biletów w ciągu kilku godzin.

Nagranie stanowiące podstawę tego wyjątkowego wydawnictwa zostało wykonane przez nieżyjącego już bootleggera Mike’a „Mike the Mic” Millarda, którego taśmy z koncertów w Los Angeles w latach 70-tych zyskały sławę dzięki zaskakująco wysokiej jakości dźwięku. Aby ukryć sprzęt nagrywający przed ochroną, Millard często udawał osobę niepełnosprawną i przyjeżdżał na koncerty na wózku inwalidzkim. Wiele jego nagrań było nieoficjalnie wydawanych na winylu, jednak sam Millard nie popierał sprzedaży swoich rejestracji dla zysku. Przedostatni koncert Pink Floyd w Los Angeles Arena nie był wyjątkiem - przez lata pozostawał nieopublikowany i znany jedynie wąskiemu gronu kolekcjonerów nagrań koncertowych. Aż do teraz.
Starannie odrestaurowane i zremasterowane przez Stevena Wilsona nagranie stanowi definitywny zapis trasy Pink Floyd z 1975 roku.

W czasie koncertów w Los Angeles Sports Arena zespół znajdował się w okresie twórczej przemiany. Choć nowy album był początkowo planowany na wcześniejszy okres 1975 roku, grupa rozpoczęła trasę po Ameryce Północnej, nadal rozwijając nowy materiał na żywo, na scenie. Występ otwierały wczesne wersje utworów zatytułowanych początkowo „Raving and Drooling” oraz „You’ve Got To Be Crazy”, które później przekształciły się w „Sheep” i „Dogs”, znane z dziesiątego albumu zespołu – „Animals”. Dwuczęściowe „Shine On You Crazy Diamond” otaczało inną nową kompozycję - „Have A Cigar”. Po prezentacji nowych utworów zespół wykonywał w całości The Dark Side of the Moon, a bis stanowił utwór „Echoes”.

Tracklista:
1. Raving and Drooling (Live bootleg - Los Angeles Sports Arena, 1975)
2. You've Got To Be Crazy (Live bootleg - Los Angeles Sports Arena, 1975)
3. Shine On You Crazy Diamond (1-5) (Live bootleg - Los Angeles Sports Arena, 1975)
4. Have a Cigar (Live bootleg - Los Angeles Sports Arena, 1975)
5. Shine on You Crazy Diamond (6-9) (Live bootleg - Los Angeles Sports Arena, 1975)
6. Speak to Me (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
7. Breathe (In The Air) (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
8. On the Run (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
9. Time (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
10. The Great Gig in the Sky (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
11. Money (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
12. Us and Them (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
13. Any Colour You Like (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
14. Brain Damage (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
15. Eclipse (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)
16. Echoes (Live from the Los Angeles Sports Arena, 1975)