pavlos pisze: ↑wczoraj, 14:36
Jakość nieporównanie wyższa, pomimo cieńszego winyla (współczesne szaleństwo "audiophile 180g" - o kant sedesu potłuc
).
Dokładnie o kant Paweł, choć trochę szkoda sedesa
Również nie kupuję tego nowo szajsu na LP, a uznanych wykonawców pod siebie biorę CD.
Żonka bierze każdego nowego Springsteena, bo ma za duży zbiór by cokolwiek odpuścić, ja ECM-ki (nie mogę się oprzeć
) w nowych wydaniach i czasem odlotową new vave w jazzie ze sceny brytyjskiej.
Reszta niech się walą na pysk lub plecy do wyboru.
aaa, no i biorę też wybrane tytuły wydawnictwa GAD, bo tu sprawa jest prosta = perełki! Wyszukana w zakamarkach archiwów, to tak i ma to klasę kolekcjonerską, a to mnie bierze.
Właściwie tak zdecydowanie drastycznie to już podchodzę od "13" Black Sabbath i późniejszych Ozzich, ot wolałem CD zdecydowanie.
p.s. no well Paweł.. z Pinkami to przegiąłeś, przyznaję i łączę się z Tobą w bólu
.. no co Ty dzieciak jesteś??
) postanowiłem, że z nagrań nagranych w studiu i wydanych na winylu po roku 2000 nabywam tylko te, które mi "serce kradną" (np. "e.s.t.", właśnie z ACT). Starsze nagrania przede wszystkim wyszukuję na starszych wydawnictwach. Zwłaszcza, że popularne płyty wydane do roku, powiedzmy, 1985 wychodziły w wielokrotnie wyższych nakładach niż obecnie, stąd możne i zapolować na NM, w cenach zbliżonych do współczesnych ich reedycji. Jakość nieporównanie wyższa, pomimo cieńszego winyla (współczesne szaleństwo "audiophile 180g" - o kant sedesu potłuc 
