JAZZ CAFE - czego słuchamy

[Felix1988]

Zwróciłem tylko uwagę na to, że przed chwilą zadeklarowałeś uwielbienie dla rodzimego jazzu, ale za bardzo w tym wątku tego nie widać - ot, taka drobna rozbieżność

[kinky]

Chyba trzeba stanąć w obronie chłopaków, naszych jazzowych baristów, P i S. To jest zajebisty wątek i wielu tutaj wprowadził w temat jazzu, mnie na pewno dał kopa do szukania innych, właśnie jazzowych brzmień niż szeroko pojęty rock, blues... Tu się dowiedziałem, że są tacy wykonawcy, o których nie słyszałem i takie wydania płyt. I nowe i stare. A że ktoś jest już z jazzem dalej, albo w innych obszarach to zupełnie inny temat. Byłem tu od początku choć skromnie się prezentując i będę dalej. Co nie wyklucza bycia jednocześnie gdzie indziej, im więcej tym lepiej
Tak trzymać chłopaki, każdy idzie swoją drogą

[SimonTemplar]

Tak trzymać chłopaki

Dzięki.

[Felix1988]

Czyli mamy na tę chwilę na forum dwa ogólne wątki jazzowe: bardziej awangardowy, chociaż nie do końca oraz teoretycznie lajtowy, ale też nie w 100 % - a podobno jazz jest niezbyt popularny Zobaczymy jak to się rozwinie, bo faktycznie bywało i tak, że jazzowa kafejka zamierała, a teraz jest wybór - ale, jak to mówią, od przybytku głowa nie boli.

[piotrjazz]

Chyba trzeba stanąć w obronie chłopaków, naszych jazzowych baristów, P i S.

Dzieki
Ale właściwie co się nam zarzuca?

Jedyny zarzut to taki ,że zbudowaliśmy zbyt przytulne Cafe , za małe na przerosniete ego jednego gościa

bywało i tak, że jazzowa kafejka zamierała

Od początku zaoferowaliśmy self-catering
Więc co do "atrakcyjności" możecie mieć pretensje tylko do siebie

A co do tego czego słuchamy, to niestety nie każdy zbiera płyty " od przed wojny" i nie każdego stać na oryginalne wydania.
Tacy zbierają reedycje i w dobrej wierze dzielą się tym z innymi.
No cóż czasami okazują się naiwni

[Mawis]

Panowie po co nasze swary głupie, wnet i tak zginiemy w zupie Ot taka mądrość warzywna Nie ma o co kruszyć kopii, Dark napisał, podziękował i założył nowy wątek. Na nikogo się nie obraził przecież. Bedziemy mieli mainstream i Underground. No i ok. Będzie różnorodnie a tego nigdy za dużo. I dobrze! I nie ma co się obrażać, rzucać i dąsać. Ja będę czerpał z obu wątków i o to chodzi aby bylo wiele źródeł inspiracji a nie jedno. Dla mnie zarówno Dark jak i Piotr i Simon to ludzie którzy skierowali moją uwagę na Jazz. Specjalnie przez duże J. Jaki by on nie był i z jakiego by nie był nurtu. I nieważne czy nowe wydawnictwo czy z epoki. Poszerzyli moje horyzonty. I za to im wszystkim .

[tomaszek]

W końcu w domku i można posłuchać
Została mi przedostatnia nierozpakowana płyta od AP i tutaj wielkie dzięki dla Piotra za rekomendację Mam wydanie japońskie, które brzmi baardzo dobrze, ale jak mi Piotr napisał, że obok AP to to nawet nie stało, nie było wyjścia.. ino zamówić i się przekonać
Brzmi FE NO ME NAL NIE jeszcze raz dzięki
Nie będę pisał o ciekawostkach nt tej płyty, bo i nie mam aż takiej wiedzy, ani lekkiego pióra. W "piwnicy" może coś ktoś kiedyś napisze
Ja zdecydowanie zostaję tutaj, chociaż i tam będę se zaglądał, a so tam

aż takie przepaści nie ma, vs japończyk, no ale jeeeest lepiej
Miles Davis Sextet – Someday My Prince Will Come
https://www.discogs.com/release/2196742 ... -Will-Come

[konrads0]

Zakochałem

Oj Piotrze, takie rzeczy to też dla mnie, nie znałem, nadrabiam.....

[Felix1988]

pretensje

Jakie pretensje, bez żartów. Odniosłem się tylko do wypowiedzi kol. SimonaTemplara " Owszem siada temat nieraz", że faktycznie, czasem wątek zamiera - nie bierz więc wszystkiego do siebie. I jasna sprawa, rozumiem, że "nie każdego stać na oryginalne wydania", ale bez przesady, da się trafić
z nich coś taniej czy okazyjnie i nie są to wtedy jakieś niesamowite pieniądze - nie jestem milionerem, więc muszę zwracać na to uwagę

[pablos]

Someday My Prince Will Come

Świetnie brzmi - u mnie nie ma do czego porównywać, ale fajnie że jakieś porównanie już koledzy zrobili i tylko potwierdziło że to zacny wybór był
U mnie wczoraj cały wieczór leciała płytka.

Tytułowy utwór w wykonaniu Grant'a Green'a na Born to be blue
i czterdziestolatek:
https://www.youtube.com/watch?v=q2uL8JVUHGk
https://youtu.be/3etbx2BvpnY

[piotrjazz]

aż takie przepaści nie ma, vs japończyk, no ale jeeeest lepiej

Ja tylko napisałem , że wyskoczyłem z kapci
Ciesze sie ,że Ci się spodobała. Tak czy siak masz komplet mono i stereo.
A najbardziej cieszę się, że udało się w końcu kupić.

Świetnie brzmi - u mnie nie ma do czego porównywać, ale fajnie że jakieś porównanie już koledzy zrobili i tylko potwierdziło że to zacny wybór był
U mnie wczoraj cały wieczór leciała płytka.

Jak najbardziej zacny wybór
Ja zacząłem tak jak Tomaszek od mono , bo tak się ukazały. Dokupiłem stereo , na zasadzie do kompletu, i byłem totalnie oczarowany.
A muszę zaznaczyć, że zazwyczaj Preferuję wersje mono

[piotrjazz]

pretensje

Jakie pretensje, bez żartów. Odniosłem się tylko do wypowiedzi kol. SimonaTemplara " Owszem siada temat nieraz", że faktycznie, czasem wątek zamiera - nie bierz więc wszystkiego do siebie.

Nie nie biorę wszystkiego do siebie.
Chodziło mi o to ,ze to wątek forum ,a nie blog Simona czy mój . Wszyscy uczestnicy go tworzą.
A słowo pretensje ? Skoro go użyłem, to tak odebrałem twój wpis.
Ale nie spierajmy się o słówka bo to do niczego nie prowadzi.

pretensje

I jasna sprawa, rozumiem, że "nie każdego stać na oryginalne wydania", ale bez przesady, da się trafić
z nich coś taniej czy okazyjnie i nie są to wtedy jakieś niesamowite pieniądze - nie jestem milionerem, więc muszę zwracać na to uwagę

Ja tym bardziej milionerem nie jestem, więc może dlatego na oryginały mnie nie stać. Jeżeli masz na mysli plyty jazzowe
Jasne ,że można coś trafić, Simon ostatnio dał przyklad z Milesem.
W totka też można wygrać milion , tylko ja najwięcej wygrałem £5, więc znajac swoje szczęście, na nie liczyć nie mogę
Ale to dyskutowanie o modelu kolekcji, sposobach jej tworzenia. A to już jeden krok do tego aby zacząć dyskutować muzyce jakiej słuchać.
No to nie dla mnie. Ja cenię sobie różnorodność.
I to jakiej muzyki się słucha i sposób jaki w jaki kolekcjonuję się plyty.
To tworzy bogactwo min tego wątku.
Bo cóż to za forum gdzie wszyscy mówią jednym glosem

[Felix1988]

Jeżeli masz na mysli plyty jazzowe

W tym wątku tak i naprawdę da się kupić fajne rzeczy niedrogo - w piątek widziałem np. LP Stan Getz in Warsaw z Muzy, LP igiełka, wyglądający na niegrany, okładka stan idealny, jak nowa - 100 zł. Drogo? Nie sądzę. Dlatego nie wierzę, że w Anglii, gdzie wciąż są jeszcze miliony płyt do ogarnięcia i przygarnięcia, nie da się trafić, prędzej czy później, jakiejś okazji, nawet całej kolekcji jazzowych longów, za rozsądne pieniądze. Jasne, reedycje są nowe, nie wymagają wypraw w teren, łażenia po jakichś komisach, gabeciach, second handach, antykwariatach, pchlich targach, szukania ogłoszeń, nawet szperania w bookcrossingu, bo tam też bywają płyty, CD i taśmy, i tak dalej - klikasz i masz, ale to jednak nie to samo.
Ceny płyt szaleją, napędzane przez modę, ale podkreślam; cały czas da się, nie tylko w jazzie, bo słucham też i zbieram wszelkie odmiany rocka oraz klasykę, kupować taniej,również unikaty - ostatnio dość rzadką płytę metalowej kapeli sprzed 40 lat w ładnym stanie trafiłem za 94 zł, gdzie za znacznie gorsze egzemplarze życzą sobie na Discogs 20-35 euro.

[piotrjazz]

W tym wątku tak i naprawdę da się kupić fajne rzeczy niedrogo - w piątek widziałem np. LP Stan Getz in Warsaw z Muzy, LP igiełka, wyglądający na niegrany, okładka stan idealny, jak nowa - 100 zł. Drogo? Nie sądzę.

Też za tyle kupiłem w 10" w idealnym stanie z oryginalną okładką. No na półce fajnie wygląda ale smaży i trzaska , pomimo wielokrotnego mycia.
No mam i co ? Polować na następny egzemplarz ?
Tak można w nieskończoność, albo raczej skończoność pieniędzy
Tu pasuje argument o nie byciu milionerem.

Jeżeli masz na mysli plyty jazzowe

Dlatego nie wierzę, że w Anglii, gdzie wciąż są jeszcze miliony płyt do ogarnięcia i przygarnięcia, nie da się trafić, prędzej czy później, jakiejś okazji, nawet całej kolekcji jazzowych longów, za rozsądne pieniądze.

To uwierz
Ja przekonałem się niejednokrotnie i nieważne gdzie szukasz. W większości jeśli chodzi o jazz , to są to rzeczy że śmietnika, tylko że ułożone na polkach
Ja bardzo lubię grzebać , ale to co trafilem to zazwyczaj dobrze tylko wyglądało a nie gralo.
Ja kolekcjonuję plyty nie ze względu na ich "historie" a wartości dźwiękowe i muzyczne.
A tak naprawdę to jeżeli chodzi o jazz jeżeli coś można znaleźć to nie oryginały. To zazwyczaj też reedycje tylko ,że z lat 70-tych lub 80-tych
Co je czyni atrakcyjniejszymi od współczesnych reedycji ? Cena? Za podobna masz np Classic Series Blue Note.
Co do rocka zgadzam się, że jest sens szukać oryginały.
A jeśli chodzi o jazz to zabawa naprawdę dla milionerów, na pewno obecnie.

No właśnie dalem się wciągnąć w dyskusję o tym jaką drogę wybrać przy budowaniu kolekcji

Odpowiedź moim zdaniem jest jedna ,własną drogę

[Felix1988]

A tak naprawdę to jeżeli chodzi o jazz jeżeli coś można znaleźć to nie oryginały. To zazwyczaj też reedycje tylko ,że z lat 70-tych lub 80-tych

Czyli oryginały, tylko nieco późniejsze Mam trochę takich wznowień i - oczywiście w należytym stanie, nie mówimy o wspomnianym przez Ciebie szrocie - brzmią naprawdę nieźle, szczególnie te starsze, bo od połowy lat 80. było z tym już gorzej. Ich dodatkowym atutem jest dla mnie to, że pochodzą z ery winylowej, a wiemy doskonale jak to wygląda obecnie, gdzie przesyłanie mailem pliku MP3 jako podstawy do tłoczenia LP nie jest niczym wyjątkowym, a ludzie, również na tym forum, często narzekają, że analog brzmi jak CD.