XC-10 czyli o wkładkach SAEC

Tematy poświęcone konkretnym modelom i seriom wkładek
ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
Myszor
Posty: 11347
Rejestracja: 30 paź 2014, 18:44
Gramofon: PD-300
Lokalizacja: Wrocław

XC-10 czyli o wkładkach SAEC

#1

Post autor: Myszor »

Na początku była japońska firma Audio Engineering produkująca ramiona gramofonowe. Aby je sprzedawać Sadao Kitazawa założył w latach '70 firmę Sound of Audio Engineering Company - czyli w skrócie SAEC. Wkrótce była znana z doskonałych ramion wykorzystujących charakterystyczne łożyskowanie typu double knife-edge oraz prostą geometrię (niewielki overhang i offset). Do odsłuchu sprzętu Kitazawa używał głównie japońskich ballad enka oraz kolumn Altec i ulubionych JBL Hartsfield.
SAEC przetrwał kryzys wywołany pojawieniem się płyty CD i działa do dziś. Obecnie jego prezesem jest syn- Keita Kitazawa, a oferta koncentruje się głównie na kablach i akcesoriach audio, choć firma ponownie produkuje również drogie ramiona gramofonowe. Model WE-4700 kosztuje w Japonii prawie 40tys złotych.
Mniej znanym rozdziałem historii SAEC są wkładki gramofonowe. W latach 80. firma oferowała kilka konstrukcji MC (produkowanych prawdopodobnie przez Excela) różniących się rozwiązaniami technicznymi i ceną:
• C-1 – zaawansowana konstrukcja MC z cewkami bezrdzeniowymi i berylowym wspornikiem, do dziś bardzo cenna.
• C-102 – przystępniejszy cenowo model MC z aluminiowym wspornikiem.
• C-2 – wkładka MC o wysokim napięciu wyjściowym, cantilever z berylowej rurki
• XC-10 – wprowadzona w 1985 roku wkładka MC z borowym wspornikiem i cewkami na magnetycznym karkasie.
Po wieloletniej przerwie, w 2024 roku, SAEC powrócił też do sprzedaży wkładek, prezentując jubileuszowy model XC-11, wyposażony w generator z magnesem pierścieniowym i cewkami nawiniętymi przewodem triple C.
Z okazji prezentacji nowej wkładki wspomniano też historyczną XC-10:
https://audiounion-accessory.blog.jp/ar ... hatgpt.com
pochodzącą z prywatnej kolekcji prezesa SAEC. Piszący podkreśla, że mimo wieku wkładka nadal potrafi odtwarzać muzykę na bardzo wysokim poziomie i nazywa ją znakomitą konstrukcją z końca klasycznej epoki analogowej. Zwraca też uwagę, jak niewiarygodnie niska z dzisiejszej perspektywy wydaje się pierwotna cena 30 000 jenów.
SAEC XC-10 – konstrukcja
XC-10 pojawiła się w 1985 roku i pozostawała w sprzedaży mniej więcej do 1991–1992. Choć była pozycjonowana poniżej C-1, zastosowano w niej kilka interesujących rozwiązań technicznych. Najważniejsza różnica dotyczyła generatora. Podczas gdy C-1 wykorzystywała cewki bezrdzeniowe (air-core), XC-10 otrzymała karkas wykonany z materiału magnetycznego określanego jako Super Sendust (nazwa pochodzi od japońskiego miasta Sendai , gdzie opracowano ten materiał).
Sendust to stop zawierający około 85% żelaza, 9–10% krzemu i 5–6% aluminium. Stop może być rozdrobniony na proszek, którego cząstki, po sprasowaniu, tworzą rdzeń magnetyczny. Materiał wyróżnia się wysoką przenikalnością magnetyczną oraz stosunkowo niskimi stratami magnetycznymi, co pozwoliło zwiększyć skuteczność generatora i uzyskać odpowiednie napięcia przy mniejszej liczbie zwojów. Dzięki temu można było ograniczyć długość drutu, rezystancję uzwojenia i jego masę.
W XC-10 pozwoliło to uzyskać impedancję wewnętrzną zaledwie 4 Ω, przy napięciu wyjściowym 0,25 mV. Było to zupełnie inne podejście niż w bezrdzeniowej C-1, której impedancja wynosiła 40 Ω.
Drugim interesującym elementem konstrukcji jest wspornik igły, wykonany jako kompozyt litego pręta borowego i specjalnego stopu aluminium. Bor, dzięki wysokiej sztywności przy niewielkiej masie, pozwala ograniczyć odkształcenia wspornika i przesunąć jego rezonanse ku wyższym częstotliwościom. Zastosowanie konstrukcji kompozytowej miało połączyć zalety obu materiałów. Na końcu wspornika zastosowano diamentową igłę o szlifie super line contact.
Całość umieszczono w korpusie frezowanym ze specjalnego lekkiego stopu, z powierzchnią wypolerowaną na lustrzany połysk. Podstawę wkładki wykonano z kompozytowego stopu o wysokiej sztywności, również wykończonego na wysoki połysk.
W rezultacie XC-10 była konstrukcją łączącą stosunkowo niską cenę z rozwiązaniami kojarzonymi z droższymi wkładkami MC: borowym wspornikiem, zaawansowanym szlifem diamentu i nisko impedancyjnym generatorem opartym na specjalnym materiale magnetycznym.
Moim zdaniem ta wkładka jest też po prostu piękna, jak większość rzeczy jakie robi SAEC i wiedziałem, że prędzej czy później do mnie trafi 😊
Jak z nią dobrze zaprzyjaźnię to napiszę o brzmieniu.
Załączniki
myxc10.jpg
Awatar użytkownika
Wojtek
Administrator
Posty: 45666
Rejestracja: 02 lut 2009, 02:59
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: XC-10 czyli o wkładkach SAEC

#2

Post autor: Wojtek »

Myszor pisze: ↑
16 lis 2026, 17:19
(produkowanych prawdopodobnie przez Excela)
Nawet nie prawdopodobnie tylko na pewno :)
Myszor pisze: ↑
16 lis 2026, 17:19
Zwraca też uwagę, jak niewiarygodnie niska z dzisiejszej perspektywy wydaje się pierwotna cena 30 000 jenów.
MC stawały się coraz tańsze i powszechniejsze z dekady na dekadę.
W 80s mieliśmy kulminację gdzie wkładki MC można było już spotkać nawet w gramofonach "dla Kowalskiego".

Dzięki za rozpiskę i przybliżenie marki w kontekście wkładek.
Tubylcza wredota, tudzież insza kanalia
Wsparcie finansowe forum
Awatar użytkownika
Myszor
Posty: 11347
Rejestracja: 30 paź 2014, 18:44
Gramofon: PD-300
Lokalizacja: Wrocław

Re: XC-10 czyli o wkładkach SAEC

#3

Post autor: Myszor »

Wersja krótka: gra jak wygląda – pięknie i bogato.
Wersja długa (dla tych kilku forumowiczów których interesują wkładki MC 😉):
XC-10 zamontowałem na lekkim headshellu SAEC ULS-2, bo wkładka ma zalecany malutki VTF…od 1.25g . Ramię SAEC WE-308 też w wersji light czyli bez extra weighta. AS minimum lub zero. Tak ma być. Bardzo to nietypowe jak na MC ale SAEC wszystko ma nietypowe.
Po dokładnym ustawieniu wkładki zacząłem słuchanie od płyty, którą ledwo co odsłuchałem na Air Tight. XC-10 dała natychmiastowy efekt… w postaci załączonego „konturu” we wzmacniaczu. Tyle że ja nie mam „konturu”…
Przybyło wszystkiego- więcej basu, więcej miąższu, dźwięk cięższy, bardziej nasycony, bardziej kolorowy i ciepły.
PC-7 to dynamiczny analityk, profesor brzytwa. A tu czuć od razu, że mamy na pokładzie romantyka zakochanego w muzyce, a nie w szpanowaniu osiągami.
Zaczynamy od góry. Soprany są chyba najwspanialsze w XC-10 …blachy, dzwonki, hihaty, klawisze w górnych rejestrach….bardzo mi to przypomina strojenie Accuphase AC-3 ale takie jeszcze bardziej dopracowane, efektowne ale nie natarczywe, wyraźne ale nie kłujące, perliste, jasne ale nie oślepiające. Miód dla moich uszu.
Widać Japońce w tamtych latach dużą wagę przywiązywali do tego pasma i było to ich oczko w głowie.
Na drugim końcu mamy bas ….a raczej basiora, sążnistego, zdecydowanego, aksamitnego ale i mocarnego. Nie ma szans na taką fakturę i kontrolę basu jak w PC-7 ale to nie przeszkadza bo bas masuje miło po brzuchu i mruczy jak kocur. Aż mi się bias w Pass X250 podniósł z 25% na 30% skali co oznacza, że wzmacniacz życzliwie wyraził swoje zaciekawienie tym co się dzieje 😊
Widzę tu jednak pułapkę. Jeśli ktoś nie ma neutralnego pre tylko np. Manleya, albo gra jakieś podbite płyty to tego koloru może być za dużo i może zacząć mu dudnić. Na szczęście mój tor jest dość neutralny i kontrolowany żelazną ręką X250 więc jest soczyście ale bez przegięcia.
Solidna podbudowa basowa owocuje w pełnych, żywych wokalach. Są dociążone, nasycone i pełne emocji.
PC-7 jest królem porządkowania chaosu. Jeśli mamy dużo instrumentów czy duże składy orkiestrowe to ona potrafi to wszystko rozseparować tak, że każdy instrument gra osobno. W XC-10 mamy raczej złotą powódź dźwięków ale za to doskonale zestrojonych i współgrających, podanych dobitnie i efektownie ale z wyrafinowaniem, nie tak wojskowo jak np. w EMT TSD15.
Szerokość sceny jest standardowa, mieści się między kolumnami. Za to jest duża głębia i efekt 3D. Poziom szczegółowości jest podobny jak w PC-7 ale XC-10 nie chce ugrać na tym żadnych punktów. Ma świetną igłę i wspornik ale nie nazwałbym jej szczegółową, a raczej rozdzielczą.
Jestem zachwycony tą wkładką i przerosła ona moje oczekiwania. Nie wsadziłbym jej jednak do ciepłego systemu. Za kolorowo by było. To nie jest wkładka, która wtopi się w system. Ona narzuca brzmienie i staje się duszą towarzystwa. Mi to pasuje wybornie.
Stawiam zatem gwiazdki w mojej tajnej tabelce i wracam do słuchania.
Załączniki
z10c.jpg
x10a.jpg
ODPOWIEDZ