Jazz Salon Niezależnych (Odrzuconych)

[darkman]

Miles Davis Facets, wyd. US 1977,
dwa składy z Trane i Cannonball'em (1955-1962),
dość spoko, oryginalnie pierwsze wydanie było w 1967 o ile dobrze pamiętam,
generlnie swego czasu dość poszukiwany LP przez "dyskografistów", wydanie było równoczesna na UK wiec z rynku brytyjskiego można jeszcze dostać jak się poszpera (1:1 taka sama okładka jak ta moja).
Ciekawstka taka, zwłaszcza, że miszczu o niej wspomina w swojej biografii (Troupe). O ile dobrze pamiętam Ian Car w swojej też (brytyjski trębacz i autor obszernej biografii M.Davisa, zm 2009).

[darkman]

Joe Farrell Qrt. label CTI,
skład definiuje ten projekt, same asy jak widać. No comments



aaa.. uzupełnię, bo McLaughlin tutaj z niesamowitym tonem w riffach i podkładach, ogólnie świetny album - Martin to jest rzecz w klimatach okresu fusion Tony Williamsa, doskonale się słucha.

[Renia239]

Mi się trafiła taka piękna płyta Burrell &Coltrane

[martin.h]

Flea - Honora

Czy to tutaj pasuje? Nie wiem, ale chyba bardziej niż do drugiego tematu. Zacny debiut, zacny skład. Mamy tutaj Annę Butterss i Jeffa Parker z International Anthem
Momentalnie brzmi jak typowy wypust z International Anthem

[darkman]

Fillies De Kilimanjaro,
na drugim, wielkim kwintecie.
Świąteczna muza w sumie, czadowo jajeczny klimat, prawie jak na Kilimanjaro!
Spokojnych Świąt Panie i Panowie.

[darkman]

Dex i Eric, fajne chłopaki i ładnie grają

[darkman]

Swoją drogą mało tu AEOC = Urban na ECM, a dyskografia imponująca.

[darkman]

Trane in Paris na 2LP,
koncert jak to u Coltrane, wysokich lotów. Standardy kwartetu zagrane na koncertowo, a wiadomo u nich to całkiem coś innego niż na płytach studyjnych. Więcej jadu z przytupem, rozbudowane improwizacje i klasa nieskrępowanego zasadami konwencji genewskiej Johna.

Niestety te najciekawsze sets live (w klasycznym składzie) nadal nie zostały opublikowane oficjalnie.

[martin.h]

Herbie Hancock - V.S.O.P.

U mnie dzisiaj starocie, takie japońskie wydanie z 1977 roku dorwałem za śmieszne pieniądze, do pełni szczęścia brakuje tylko OBI

[darkman]

VSOP i VSOP II chyba jedne z najlepszych, klasycznych rzeczy Hancocka.
Obi van Kenobi najczęściej nie ma na japońskich wydaniach. Ja się tym zupełnie nie przejmuję. Na Milesach to chyba na żadnym nie mam. Podobno te z OBI grają gorzej, bo kiepska jakość papieru zakłóca kontrolę basu
Na focie poniżej dwa Sorcerery i jakoś bez łobi się nie różnią.. no bo wiadomo, nic nie zakłoca basu.