Książki

[darkman]

Zapewne.
Tymczasem nim liczba operatorów dronów nie przekroczy liczby opearatorów platformy AK47, doktryna mięsa i artylerii w armii rosyjskiej specjalnie się nie zmieni.
Choć w rzeczy samej wojna jako taka wkroczyła już w płaszczyznę operacji bezzałogowych.
Osobiście jednak nie widzę specjalnej różnicy pomiędzy działaniami Erzatzkomando, a porywaczami dzieci jak i wymyślnymi torturami na jeńcach. Ruski, to Ruski i tu nic się nie zmienia. Drony nie zmienią etyki walki. Gdzież zresztą wojnie, do jakiejkolwiek etyki.

Oczywiście współczesne pole walki to coś zupełnie innego niż to z IIWŚ, jednak piaski są takie same jak wtedy w Afryce, a błota pogranicza Białorusi i Ukrainy jakoś nie wyschły.
Nomen omen mamy nową wojnę. Znowu w piaskownicy. Zatem wzmiankowane doświadczenia Iracko Afgańskie jednak są zapewne przydatne.
Z drugiej strony niewspółmierność uzbrojenia i możliwości jego stosowania tak na prawdę nie pozwalają na rzetelną ocenę jaka jest ta wojna w Ukrainie, bowiem agresor pozwala sobie na niemal wszystko, zaś obrońca musi trzymać się norm sojuszniczych jak i prawa m-dowego. Te minione lata wojny na wschodzie to ciągła ewolucja tego co wolno Ukrainie i tego co nie możliwe. Słabo. To jednak koszta uzyskania niepodległości po rozpadzie Związku Sowietów. Krymu wtedy w mojej opinii nie należało rozbrajać, lecz trzymać i zacząć od likwidacji sowieckiej agentury.
Zapewne omawiana tematyka doczeka się wielu wnikliwych analiz jak i literatury faktu. Tymczasem potrzeba dystansowej cierpliwości.
Historia nie lubi być gotowa od razu i na gorąco. Jak łatwo przeczytać u np W.Łysiaka, to zwykła dziwka jest.

[piotrjazz]

1137492-352x500.jpg

Świetnie napisana, pewnie dlatego nagrodzona Pulitzerem.
Co najważniejsze nie hagiograficzna. Autor nie unikał wszelkich kontrowersji, jak chociażby niewierność wobec żony czy zarzuty o plagiaty.
Jak ktoś chce naprawdę poznać jedną z najważniejszych postaci XX wieku to moim zdaniem zdecydowanie warto.

[piotrjazz]

pol_pl_Usmiech-fortuny-100820_2.jpg

Kolejna część Czwartkowego Klubu Zbrodni. Może nie tak dobra jak poprzednie, ale po fatalnej Netfliksowej ekranizacji, już wszystko będzie lepsze.

[Felix1988]

Matthew J. Kirby - Assassin's Creed. Valhalla. Saga Geirmunda. Takie czytadełko, dobre do zabicia czasu.

[piotrjazz]

1344953-352x500.jpg

Zmęczyłem a nie przeczytałem. Może gdyby ktoś inny to napisał, a może po prostu ktoś kompetentny książkę zredagował, a tak zmarnowany temat.
Niestety udana jest tylko okładka.

[amrowek]

a ja tak nie typowo... ktoś czytał ...jak tak to fajne to?

[Myszor]

Odwiedzałem niedawno znajomego w szpitalu i poznałem jego współlokatora z pokoju.
Od słowa do słowa okazało się, że to emerytowany major policji wrocławskiej z wydziału kryminalnego.
No i że spisał swoje wspomnienia i wydał drukiem.
Oczywiście zakupiłem i kurde przeczytałem w trzy dni
Bardzo fajna rzecz.

[amrowek]

dla odpężenia ...po raz n-ty

[Mawis]

dla odpężenia ...po raz n-ty

Mam jakies stare wydanie sprzed ...dziestu lat. Muszem.poszukać

[piotrjazz]

1d6df1e-na-imie-mam-barbra-b.jpg

Generalnie nie lubię autobiografii, bo to zawsze jest jakaś forma kreacji oczywiście z samymi pozytywami.
Tę akurat fajnie się czyta, bo to też jest bardziej dla miłośników twórczości Barbry, teatralnej, filmowej i muzycznej.
Proces powstawania jej najwazniejszych przedstawień, filmów i plyt, jest naprawdę obszernie opisany.
Co do życia osobistego, jak to zazwyczaj w autobiografiach, nie znajdziecie pikantnych szczególów

[jacek_1]

Udało mi się zebrać całą (chyba) kolekcję dzieł Sienkiewicza z początku lat 60-tych ubiegłego wieku, oprawioną w płótno

[piotrjazz]

uprzywilejowani-ksiaze-andrzej-i-fergie.jpg

Andrew i Fergie czyli wyjątkowe pasożyty, nawet na tle reszty rodziny pożal się królewskiej.

[daru0105]

Odwiedzałem niedawno znajomego w szpitalu i poznałem jego współlokatora z pokoju.
Od słowa do słowa okazało się, że to emerytowany major policji wrocławskiej z wydziału kryminalnego.
No i że spisał swoje wspomnienia i wydał drukiem.
Oczywiście zakupiłem i kurde przeczytałem w trzy dni
Bardzo fajna rzecz.

"Psy rzadko bywają dobre albo złe. Najczęściej są takie, jak zostaną wychowane.<br/>Historia spisana przez Jakuba Ćwieka to zapis przeszło trzydziestoletniej służby policyjnej podinspektora Adama Bigaja (ps. Księciunio), w latach 90. kierownika sekcji zabójstw na wrocławskim starym mieście, a następnie wieloletniego naczelnika wydziału kryminalnego posterunku na Rakowcu przez wrocławian zwanym Trójkątem Bermudzkim. To także okazja do opowiedzenia o tym, jak na co dzień wyglądała mundurowa psia służba: współpraca szeregowych milicjantów ze Służbą Bezpieczeństwa i z przedstawicielami Kościoła, zabezpieczanie kolejnych papieskich pielgrzymek, walka z przestępczością zorganizowaną, powodzią i dopalaczami. Wielkie, medialne sprawy, o których słyszała cała Polska, są tu pokazane z zupełnie innej perspektywy.<br/>To także opowieść o nieustannych zmaganiach policji z jej największym wrogiem samą sobą. O tym, jak na codzienną służbę wpływają roszady polityczne, jakie są długofalowe skutki postępującej korupcji, nepotyzmu i podporządkowania działań słupkom statystycznym. Przede wszystkim jednak to książka o funkcjonariuszach."

Bardzo podobne wspomnienia oficera policja z Radomia czytałem z 10 lat temu. Chyba jakaś moda była na takie książki
To był spisany wywiad dziennikarza, czy tam pisarza z milicjantem umierającym w szpitalu w Radomiu.
Też były opisane pielgrzymki jak milicjanci udający pielgrzymów podrzucali napełnione prezerwatywy u ludzi gdzie spali, butelki po alkoholu i takie tam zagrywki. Głównym tematem książki były strajki i zamieszki w Radomiu 25 czerwca 1976. I to mnie najbardziej ciekawiło. I to co milicja robiła ze złapanymi uczestnikami, oraz co zrobił Gierek po tym z Radomiem
Jako mieszkaniec Radomia, świetnie mi się czytało. Mogłem też porównać opisane wydarzenia z faktami przedstawionymi przez moich kolegów, którzy tam uczestniczyli.
Mój dobry kumpel, czynny uczestnik, przez pół roku ukrywał się i nie przychodził do domu, milicja go szukała spał po znajomych.
Ale za to, jak za rok pojechał do Zakopanego to w knajpie pił za darmo, górale stawiali, aby opowiadał jak to było. Czuł się jak patriota i bohater
Niestety nie pamiętam tytułu i kto jest autorem książki
Ale świetnie się czytało.
"Gdyby nie Ursus i Radom, to wpi...ł byś chleb z marmoladą"
Kto nie zna dokładnie tej historii to warto sobie poczytać