SAEC przetrwał kryzys wywołany pojawieniem się płyty CD i działa do dziś. Obecnie jego prezesem jest syn- Keita Kitazawa, a oferta koncentruje się głównie na kablach i akcesoriach audio, choć firma ponownie produkuje również drogie ramiona gramofonowe. Model WE-4700 kosztuje w Japonii prawie 40tys złotych.
Mniej znanym rozdziałem historii SAEC są wkładki gramofonowe. W latach 80. firma oferowała kilka konstrukcji MC (produkowanych prawdopodobnie przez Excela) różniących się rozwiązaniami technicznymi i ceną:
• C-1 – zaawansowana konstrukcja MC z cewkami bezrdzeniowymi i berylowym wspornikiem, do dziś bardzo cenna.
• C-102 – przystępniejszy cenowo model MC z aluminiowym wspornikiem.
• C-2 – wkładka MC o wysokim napięciu wyjściowym, cantilever z berylowej rurki
• XC-10 – wprowadzona w 1985 roku wkładka MC z borowym wspornikiem i cewkami na magnetycznym karkasie.
Po wieloletniej przerwie, w 2024 roku, SAEC powrócił też do sprzedaży wkładek, prezentując jubileuszowy model XC-11, wyposażony w generator z magnesem pierścieniowym i cewkami nawiniętymi przewodem triple C.
Z okazji prezentacji nowej wkładki wspomniano też historyczną XC-10:
https://audiounion-accessory.blog.jp/ar ... hatgpt.com
pochodzącą z prywatnej kolekcji prezesa SAEC. Piszący podkreśla, że mimo wieku wkładka nadal potrafi odtwarzać muzykę na bardzo wysokim poziomie i nazywa ją znakomitą konstrukcją z końca klasycznej epoki analogowej. Zwraca też uwagę, jak niewiarygodnie niska z dzisiejszej perspektywy wydaje się pierwotna cena 30 000 jenów.
SAEC XC-10 – konstrukcja
XC-10 pojawiła się w 1985 roku i pozostawała w sprzedaży mniej więcej do 1991–1992. Choć była pozycjonowana poniżej C-1, zastosowano w niej kilka interesujących rozwiązań technicznych. Najważniejsza różnica dotyczyła generatora. Podczas gdy C-1 wykorzystywała cewki bezrdzeniowe (air-core), XC-10 otrzymała karkas wykonany z materiału magnetycznego określanego jako Super Sendust (nazwa pochodzi od japońskiego miasta Sendai , gdzie opracowano ten materiał).
Sendust to stop zawierający około 85% żelaza, 9–10% krzemu i 5–6% aluminium. Stop może być rozdrobniony na proszek, którego cząstki, po sprasowaniu, tworzą rdzeń magnetyczny. Materiał wyróżnia się wysoką przenikalnością magnetyczną oraz stosunkowo niskimi stratami magnetycznymi, co pozwoliło zwiększyć skuteczność generatora i uzyskać odpowiednie napięcia przy mniejszej liczbie zwojów. Dzięki temu można było ograniczyć długość drutu, rezystancję uzwojenia i jego masę.
W XC-10 pozwoliło to uzyskać impedancję wewnętrzną zaledwie 4 Ω, przy napięciu wyjściowym 0,25 mV. Było to zupełnie inne podejście niż w bezrdzeniowej C-1, której impedancja wynosiła 40 Ω.
Drugim interesującym elementem konstrukcji jest wspornik igły, wykonany jako kompozyt litego pręta borowego i specjalnego stopu aluminium. Bor, dzięki wysokiej sztywności przy niewielkiej masie, pozwala ograniczyć odkształcenia wspornika i przesunąć jego rezonanse ku wyższym częstotliwościom. Zastosowanie konstrukcji kompozytowej miało połączyć zalety obu materiałów. Na końcu wspornika zastosowano diamentową igłę o szlifie super line contact.
Całość umieszczono w korpusie frezowanym ze specjalnego lekkiego stopu, z powierzchnią wypolerowaną na lustrzany połysk. Podstawę wkładki wykonano z kompozytowego stopu o wysokiej sztywności, również wykończonego na wysoki połysk.
W rezultacie XC-10 była konstrukcją łączącą stosunkowo niską cenę z rozwiązaniami kojarzonymi z droższymi wkładkami MC: borowym wspornikiem, zaawansowanym szlifem diamentu i nisko impedancyjnym generatorem opartym na specjalnym materiale magnetycznym.
Moim zdaniem ta wkładka jest też po prostu piękna, jak większość rzeczy jakie robi SAEC i wiedziałem, że prędzej czy później do mnie trafi
Jak z nią dobrze zaprzyjaźnię to napiszę o brzmieniu.