Jazz Salon Niezależnych (Odrzuconych)

[darkman]

Coleman w kwartecie na dwa kanały

Kompletny odlot, arcydzieło.
(Uwaga: nie dla każdego, muza trudna, narodziny free).

[darkman]

U mnie nowość MD at filmore east 1970, komlet koncertów na 4cd, wydane zjawiskowo, ks z linear notes, plakacik z faxymile rollin stone i clip art foto rozkładane z koncertu. Dyski kolorowe dla zbok kolekcjonerskie ale doś fajne bo larwo odróżnić. Całość to rozkładany box pasujący do serii boxów milesa z minionych lat.
Jakość znakomita.
Jest też na lps ale ja wolałem wersję cd o b wys jakości.
Brałem z uk i wyszło 93 zeta już na gotowo (saute $24,93 przed przewalutowaniem na £).
Fotki gdy będę na chacie.
Rekomenduję bo tych nagrań nie było do tej pory.
To pierwsza publikacja kompltna.

[M_alice]

"Monk Ty nie umiesz grać" to był typowy żart Milesa w stosunku do Monka.

Przepraszam za taką archeologię, ale mnie to zaciekawiło. To faktycznie żart, padły gdzieś/kiedyś takie słowa?

Próbowałem niedawno posłuchać jednej z wczesnych płyt Monka. W poszukiwaniu tej, rzekomo idealnej, wersji About Mindnight. Próbowałem i się poddałem. On tam gra jak kompletny amator na rozstrojonym pianinie. Pewnie ja się nie znam i to jest jakaś forma artystycznego przekazu. Na mnie jednak zrobił wrażenie jakby miał coś do powiedzenia, tylko nie starczyło mu umiejętności.

[darkman]

Tak.
Źródła:
Np Ian Carr miles Davis ( Definitive Biography)
Quincy Troupe, Ja Miles

Było to w trasie gdzieś pom. St. Louis, a Chicago bodaj, obaj po odwyku. Kupili na drogę skrzynkę dr Pepera. W tamtym czasie pepper zawierał nienormowaną ilość kokainy.
Monk był de facto samoukiem, choć nieprzeciętnie zdolnym. W sumie gdyby kształcił się w klasycznej kompozycji to pewnie nie skomponowałby tych i tylu genialnych rzeczy.
A sztuka nie musi się podobać.

[darkman]

W poszukiwaniu tej, rzekomo idealnej, wersji About Mindnight.

A filmówkę
Round Midnight, znasz?
To:https://www.discogs.com/master/47870-He ... 9Yc83ChQq0_


Anonsowane fotki Filmore:

[M_alice]

A filmówkę
Round Midnight, znasz?

Nie, ale posłuchalem sobie dziś po drodze. Są OSTki, których mogę słuchać na okrągło i nie potrzebny mi do tego żaden obraz. Na przykład Suicide Squad. Ten OST to nich zdecydowanie nie należy. Inna sprawa, że ja nie lubię Hancocka. Jeden kawałek zwrócił moją uwagę, Chan's Song. To brzmi jak coś, co spodziewałbym się usłyszeć w jakimś starym polskim serialu.

[darkman]

Kilka bio Milesa, tak w temacie 100 lecia, dla poszerzenia wiedzy gdyby ktoś miał intencję. Jeszcze parę sie znajdzie, bo to stara fotka. Zdumiewające, że nie ma w RP innych wydań niż Q.Troupe w tłumaczeniach (2x).
Może coś na 100 lecie? eee jazz nie idzie, przecież

[Mawis]

Kilka bio Milesa, tak w temacie 100 lecia, dla poszerzenia wiedzy gdyby ktoś miał intencję. Jeszcze parę sie znajdzie, bo to stara fotka. Zdumiewające, że nie ma w RP innych wydań niż Q.Troupe w tłumaczeniach (2x).
Może coś na 100 lecie? eee jazz nie idzie, przecież

No wlasnie sue przymierzam od dłuższego czasu. Dostepne sa te dwie od gory z lewej. Rozumiem ze to to samo tylko w dwóch tlumaczeniach? Co bys polecił Dark? No i widze ze tanio nie bedzie, ceny sporo ponad 100 pln. A w u mnie w bibliotece miejskiej nie mają...

[darkman]

Oba samce
Tłumaczenie T.Tłuczkiewicza jest sporo wcześniejsze i dość wierne oryginałowi Troupe'a. Tłumacz nie ustrzegł się drobnych lapsusów w sensie drobnych dziwaczności co do pewnych okresleń, jednak z drugiej strony trafnych i jak mi się zdaje zgodnych z surowym duchem milessianów.
Tłumaczenie F.Łobodzińskiego jest późniejsze i bardziej współczesne, by nie powiedzieć literackie. Poprawne i bdb się czyta.
Obaj tłumacze nie są przypadkowi, bowiem obaj to uznani komentatorzy i jazzfani.
Dość obszernie już się wypowiadałem na ww temat, jakoś parę ładnych lat temu. Jest to gdzieś na forum.
A jako, że parę lat minęło to dziś skłaniałbym się do tłumaczenia Łobodzińskiego.
Chyba lepiej i w 100% oparło się sile czasu.
Z drugiej strony Tłuczkiewicz ze swoją myszowatością w szorstkim języku, wydaje się być nadal kultowy. Po prostu.

Jest jeszcze John Szwed, bodaj najbardziej kontrowersyjna bio Milesa, niestety nie tłumaczona.
Najlepsza z nich to chyba Ian Carr.
Aaa, mam jeszcze Kind of Blue, ale coś nie mogę znależć, cholera. Doskonale się czyta.

[martin.h]

Jeff Parker ETA IVtet - Happy Today

Tego polecać nie trzeba to się samo poleca, kto słuchał wczesniejszej płyty kwartetu wie czego się spodziewać, jedyny minus że ta płyta jest za krótka. Jak zwykle świetna produkcja, jak zresztą na International Anthem przystało

[Mawis]

Dzieki Dark, poszukam zatem Łobodzińskiego