Air Tight PC-7

[Myszor]

Zgodnie ze świecką tradycją zostawiam parę słów w temacie.

Air Tight Audio to japońska marka high-end założona w 1986 roku przez Atsushi Miurę, byłego inżyniera i menedżera firmy Luxman. Nie poszli jednak w masę jak Accuphase czy Luxman tylko w podobny segment co Kondo czy Shindo. Za wkładki Air Tight odpowiada Yoshio Matsudaira założyciel My Sonic Lab. Projektował też wkładki m.in. dla Supexa, Koetsu, i Miyabi. https://mysoniclab.com/
Od dawna chciałem mieć ich wkładkę ale nie jest to takie proste bo modele, które mnie interesują nie są już produkowane, a na rynku wtórnym pokazują się bardzo rzadko i hifishark najczęściej pokazuje dla AirTight i Miyabi „For Sale (0)” .
W końcu udało się mi namierzyć model PC-7 w USA, 100% oryginalny, mało używany od sprawdzonego sprzedawcy. Cena była akceptowalna, kurs dolara dobry, a że jeszcze znajomy akurat wracał z USA do Polski to mi ją ogarnął bez dodatkowych kosztów transportu i VAT.
Wkładeczka jest mała ale dosyć ciężka – prawie 10g. Igłę typu microridge umieszczono na kombinowanym borowo-aluminiowym wsporniku. Cewki mają impedancję 7ohm i generują 0,6mV sygnału więc całkiem sporo. Zalecany jest nacisk w zakresie 1.9-2.2g. Nie dowiemy się z broszury nic o podatności czy overhangu.
Wkładka jest wrażliwa na kalibrację. Na początku zapomniałem dokręcić jedną śrubkę w headshellu (gwintowany fingerlift i gwintowana wkładka to nie jest dobre połączenie) i scena była całkowicie przesunięta. Potem walczyłem z VTA. Overhang ustawiłem 15mm jak zaleca Micro Seiki do mojego ramienia. Nie cierpię ustawiać wkładek szablonami i zawsze posługuję się overhangiem. Normalnie ogarniam kalibrację w pięć minut. Tu mi zeszło z poprawkami w sumie z godzinę…
Jak można domyślić się z powyższego wkładka jest bardzo precyzyjna i detaliczna. Jest to poziom szczegółowości MC Windfeld czy Coral MC82 albo i lepiej. Schyli się po każdy szmer, oddech, dotknięcie instrumentu. Niestety schyli się też po każdy trzask, szum i pyłek na płycie – coś za coś.
Dźwięk nie jest jednak tylko techniczno-analityczny i suchy jak to bywa w Ortofonach czy Lyrach (może oprócz Jubilee która ma troszkę emocji w sobie). PC-7 ma własną barwę. Ogólny charakter grania jest wyrafinowany i lekko ocieplony ale bywa też drapieżny i ostry.
Scena i przestrzeń jest niesamowita, porównywalna z Nakamichi MC-1000 gdzie dźwięki lecą dookoła głowy. Tu jest podobnie i robi to wrażenie. Instrumenty są oderwane od głośników i można przysiąc że gitarzysta właśnie siedzi na parapecie okna.
Dynamika jest wzorcowa jak metr z Sevres. Wszystkie szarpnięcia strun, uderzenia są mikrowydarzeniami na scenie muzycznej. Atak i szybkie wybrzmienie. Kolejna torpeda to niskie zejście i kontrola basu. PC-7 świetnie różnicuje bas i to kolejna mocna cecha tej wkładki.
Średnica jest dość naturalna, szczegółowa i namacalna. Mogłaby być ciut bardziej wysunięta jak dla mnie bo lubię średnicę najbardziej. Soprany natomiast nie są tak perliste i elegancko oszlifowane jak w Accuphase AC-3. Są surowe i ostre jak samurajski miecz.
Odsłuch w dużej mierze zależy od jakości tłoczenia płyty. PC-7 nie wybacza zbyt wiele i przy niejednym krążku się rozczarowałem jego „prawdziwym” brzmieniem. Jak ze sportowym autem – cieszymy się przyspieszeniem na autostradzie ale na wybojach klniemy że mało komfortowo. Do słuchania przez cały dzień wygodniejsza jest AC-3. Do emocjonującej krótkiej jazdy PC-7. Na szczęście spory output wkładki pozwala obniżyć gain w pre i złagodzić trochę te wyboje.
Podsumowując - konstruktorom udało się połączyć zalety różnych wkładek: detaliczność Windfelda, przestrzeń Nakamichi, dynamikę i drapieżność Rohmanna oraz uniknąć „nudy”. Zaiste rzadki to mariaż i trudna sztuka do osiągnięcia.
Wkładka zdecydowanie wyczynowa i słusznie stawiana na górnej półce.

Przy okazji stuknęło mi ponad 10 lat zabawy z wkładkami MC.
Małe wspominki zatem. Wkładki które kupiłem i posiadałem na własność:
DL103R, ATOC9, MC Rohmann, MC Jubilee, MC Windfeld, Kiseki Goldspot, Coral MC82, Nakamichi MC-1000, EMT TSD15, Accuphase AC-3, Air Tight PC-7.
Wychodzi 1 rocznie ale jakby dodać pożyczane i słuchane różne Lyry, Ortofony i Denki to by wyszło 2 rocznie Całkiem niezły rezultat uważam.

[pawelgrab]

Cena była akceptowalna

no tak, znaczy jak za pół ceny nowej to tylko pogratulować

- kurcze jak oni to robią , nadprzewodnikiem z meteorytu cewkę drutują i wzmacnia im sygnał , może kryptonit :

Impedancja wewnętrzna: 7 omów (DCR)
Napięcie wyjściowe: 0,6 mV/1 kHz,

[Myszor]

To jest ich znak firmowy. Jak piszą na swojej stronie:
"Unikalny materiał rdzenia SH-μX o wysokim strumieniu magnetycznym i wysokiej przenikalności jest jednym z nielicznych prawdziwych przełomów w konstrukcji wkładek gramofonowych w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat.
Dopiero opracowanie materiału SH-μX umożliwiło osiągnięcie niespotykanego wcześniej poziomu wydajności, przy najniższej impedancji wewnętrznej i najwyższym poziomie sygnału wyjściowego."

[zelazny]

Myszor, zauważyłem, że wkładka nie jest ustawiona równolegle do płyty. Regulowałeś VTA?

[Wojtek]

Regulowałeś VTA?

Potem walczyłem z VTA.

[pawelgrab]

SH-μX

a widzisz, brzmi tajemniczo - no cóż człowiek uczy się całe życie przecież, teraz rozumiem - czyli umożliwia stosowanie bardzo małej liczby zwojów drutu na cewce przy zachowaniu wysokiego poziomu sygnału na wyjściu a dalej to się przekłada na zmniejszenie masy ruchomej cewki czyli minimalizuje zniekształcenia a maksymalizuje sygnał wyjściowy. Tak takie podejście jest faktycznie the best i wyjaśnia ekspresję twojej wkładki - czyli szeroki zakres dynamiczny, szybszy czas reakcji, niskie zniekształcenia, wysoki stosunek sygnału do szumu a dalej naturalne detale i klarowność oraz wydobywanie informacji z płyt . Do tego dodać ten super korpus z dur aluminium (świetny wygląd zresztą, a te sznity jak we wnętrzach w rasowych samochodów) eliminujący rezonanse - to daje właśnie takie efekty jak opisałeś .

Niemniej ten SH-μX to nie jest jakaś "technologia lewitacji" otrzymana od starożytnych kosmitów przez Matsudariana tylko stal magnetyzowa o strukturze ferrytycznej lub martenzytycznej która jest przyciągana przez magnes, w przeciwieństwie do niemagnetycznych stali austenitycznych przynajmniej tak należy to rozumieć - chyba...

[zelazny]

Regulowałeś VTA?

Potem walczyłem z VTA.

W porządku, to z braku chęci odczytania całego posta, przepraszam. (pisząc posta, akurat siedziałem w autobusie z myślami o stoku)
Myszor, walczyłeś..., ale udało się ustawić poprawne VTA? Walka nie zawsze kończy się wygraną.

[Wojtek]

to z braku chęci odczytania całego posta.

Super.

Ja tak rozumiem "walkę z VTA" że właśnie spędził czas przy tym żeby było poprawnie, a nie że marnował czas i sobie zjebał.
Osobiście po fotkach nie widzę wskazania na to że coś jest przekoszone.

Jak wiadomo, zawsze staramy się ustawiać VTA pod grot, a nie pod płaszczyznę ramienia czy body - można, oczywiście, ale jest to pewne uproszczenie bo zwykle jest to zbieżne, ale nie zawsze.

[zelazny]

to z braku chęci odczytania całego posta.

Super.

Ja tak rozumiem "walkę z VTA" że właśnie spędził czas przy tym żeby było poprawnie, a nie że marnował czas i sobie zjebał.
Osobiście po fotkach nie widzę wskazania na to że coś jest przekoszone.

Jak wiadomo, zawsze staramy się ustawiać VTA pod grot, a nie pod płaszczyznę ramienia czy body - można, oczywiście, ale jest to pewne uproszczenie bo zwykle jest to zbieżne, ale nie zawsze.

To już wyższa jazda, nawet nie wiem jak ustawić ten kąt grota. W moim gramofonie rurka ramienia jest idealnie równoległa względem talerza. Kiedy leży płyta, to rurka jest także idealnie ustawiona; sprawdzałem bloczkiem. Headshell także równolegle. Spadam na stok.

[winylowy_luke]

To już wyższa jazda, nawet nie wiem jak ustawić ten kąt grota. W moim gramofonie rurka ramienia jest idealnie równoległa względem talerza. Kiedy leży płyta to rurka jest także idealnie ustawiona; sprawdzałem bloczkiem. Headshell także równolegle.

Dopóki nie zmierzysz płytą testową to się nie dowiesz, ustawianie takiego azymutu bloczkiem ma sens jeżeli mocno wierzysz w staranność producenta w wykonaniu samej wkładki, osadzenia diamentu itd.

[Myszor]

bardzo małej liczby zwojów drutu na cewce przy zachowaniu wysokiego poziomu sygnału na wyjściu a dalej to się przekłada na zmniejszenie masy ruchomej cewki czyli minimalizuje zniekształcenia a maksymalizuje sygnał wyjściowy.

Tak. Zobacz na speki ich własnych wkładek.
Np. Ultra Eminent EX
Internal impedance 0.6Ω
Output voltage 0.3mV

Kosmos. Kiedyś muszę jej posłuchać.

[pawelgrab]

Ultra Eminent EX

tak widziałem już wcześniej - robi to wrażenie, przy czym rozumiem, że magnes jest neodymowy a drut cewki czysta miedź i to właśnie też ma niezaprzeczalne zalety , tutaj należy zawrócić do swobodnych elektronów drutu cewki - śmiać mi się chce jak ortofon dla przykładu reklamuje swoje nowe (tanie) wkładki mc x%, zachwalając :

"Srebrny system cewek.
Wszystkie wkłady MC X są wyposażone w cewki nawinięte drutem ze srebra o wysokiej czystości. Zastosowanie materiałów najwyższej jakości ma na celu zapewnienie wyjątkowej czystości sygnału, dostarczając dźwięk o niezrównanej precyzji i zachowując każdy szczegół bez zakłóceń"

że jeszcze ludziska dają się na to nabierać, ponieważ prawda nie jest już tak różowa - faktycznie można uszeregować metale wg. przewodności elektrycznej wtedy będzie srebro, miedź, złoto i aluminium przy czym złoto gorsza przewodność 30% od miedzi a srebro przewyższa miedź aż i tylko niecałe 5% tylko, że a no właśnie ciężar właściwy i tu jest pies pogrzebany w stanie czystym złoto 19 300 kg/m3, srebro -10 500 kg/m3, miedź 8900 kg/m3 natomiast aluminium 2700 kg/m3, pozwoliłem sobie przeliczyć z proporcji, że miedź jest lżejsza od srebra o 15,24% i to ona wydaje się najwłaściwszym materiałem z praktycznie najwyższą przewodnością elektryczną obecnie, ale kierunek wydaje się być w przyszłości jeszcze inny - trudny rzecz jasna technologicznie na ten moment - aluminium .

Zostaje jeszcze jedna sprawa magnesy - tutaj niewiele można powojować - najsilniejsze są dwa czyli neodymowy (stop neodymu, żelaza i boru) ale pokryty niklem, miedzią czy czym innym bo rdzewieje i jest zarąbiście kruchy oraz alnico (stop glinu, niklu, kobaltu, żelaza oraz miedzi lub tytanu) znany z głośników - odporny na korozję i wysoką temperaturę łatwy w odlewaniu czyli kształty dowolne i najbardziej skomplikowane.
Jest jedno ale alnico niby są cięższe od neodymowych - tak się tylko wydaje bo faktycznie gęstości są zbliżone ( neodymowy 7,4 g/cm3, alnico w przedziale 6,9-7,3 g/cm3) więc wręcz takie same i alnico różnych gatunków (5,8) wydaje się właściwym dalszym kierunkiem tak jak zrobili to w hanie /II - są równie silne ale czy dość trwałe do wieloletniego użytkowania - czas pokaże czy się nie będą rozmagnesowywać, mają po prostu niższą koercyjnośc w porównaniu do neodymowych, i najważniejsze dla księgowych są droższe w produkcji bo zawierają kobalt, nikiel i czort wie co jeszcze czyli metale ziem rzadkich...a one są teraz na topie

[Mawis]

Ultra Eminent EX

tak widziałem już wcześniej - robi to wrażenie, przy czym rozumiem, że magnes jest neodymowy a drut cewki czysta miedź i to właśnie też ma niezaprzeczalne zalety , tutaj należy zawrócić do swobodnych elektronów drutu cewki - śmiać mi się chce jak ortofon dla przykładu reklamuje swoje nowe (tanie) wkładki mc x%, zachwalając :

"Srebrny system cewek.
Wszystkie wkłady MC X są wyposażone w cewki nawinięte drutem ze srebra o wysokiej czystości. Zastosowanie materiałów najwyższej jakości ma na celu zapewnienie wyjątkowej czystości sygnału, dostarczając dźwięk o niezrównanej precyzji i zachowując każdy szczegół bez zakłóceń"

że jeszcze ludziska dają się na to nabierać, ponieważ prawda nie jest już tak różowa - faktycznie można uszeregować metale wg. przewodności elektrycznej wtedy będzie srebro, miedź, złoto i aluminium przy czym złoto gorsza przewodność 30% od miedzi a srebro przewyższa miedź aż i tylko niecałe 5% tylko, że a no właśnie ciężar właściwy i tu jest pies pogrzebany w stanie czystym złoto 19 300 kg/m3, srebro -10 500 kg/m3, miedź 8900 kg/m3 natomiast aluminium 2700 kg/m3, pozwoliłem sobie przeliczyć z proporcji, że miedź jest lżejsza od srebra o 15,24% i to ona wydaje się najwłaściwszym materiałem z praktycznie najwyższą przewodnością elektryczną obecnie, ale kierunek wydaje się być w przyszłości jeszcze inny - trudny rzecz jasna technologicznie na ten moment - aluminium .

Zostaje jeszcze jedna sprawa magnesy - tutaj niewiele można powojować - najsilniejsze są dwa czyli neodymowy (stop neodymu, żelaza i boru) ale pokryty niklem, miedzią czy czym innym bo rdzewieje i jest zarąbiście kruchy oraz alnico (stop glinu, niklu, kobaltu, żelaza oraz miedzi lub tytanu) znany z głośników - odporny na korozję i wysoką temperaturę łatwy w odlewaniu czyli kształty dowolne i najbardziej skomplikowane.
Jest jedno ale alnico niby są cięższe od neodymowych - tak się tylko wydaje bo faktycznie gęstości są zbliżone ( neodymowy 7,4 g/cm3, alnico w przedziale 6,9-7,3 g/cm3) więc wręcz takie same i alnico różnych gatunków (5,8) wydaje się właściwym dalszym kierunkiem tak jak zrobili to w hanie /II - są równie silne ale czy dość trwałe do wieloletniego użytkowania - czas pokaże czy się nie będą rozmagnesowywać, mają po prostu niższą koercyjnośc w porównaniu do neodymowych, i najważniejsze dla księgowych są droższe w produkcji bo zawierają kobalt, nikiel i czort wie co jeszcze czyli metale ziem rzadkich...a one są teraz na topie

Żeś mnie Pan tera zaimponował
Fajnie i przystępnie opisane